Moją miłością jest Ukrzyżowany

W charyzmie naszego Zakonu możemy wyróżnić cztery główne aspekty: 1. Prymat Boga - wiara   Swi ę tej Brygidy jest zorientowana na Boga trynitarnego, wszystko jest skierowane na Trójcę, jako najwyższe i ostateczne Dobro; 2. Christocentryzm krzyża - Brigida pokazuje wysoką mistyczną inteligencję tajemnic Chrystusa, Wcielonego Słowa, Męki i Śmierci Pana Jezusa; 3. Ekstrawertyczna eklezjalność - aktywna miłość do Kościoła, a zwłaszcza do Magisterium Piotrowego; 4. Duchowość maryjna - „to cantus firmus pism Brigidy”, centralne miejsce Maryi w chrześcijaństwie jest obecne w całej misji Szweckej Świętej; Charyzmat św. Brygidy koncentruje się zatem na Ludzkości Słowa, która wype ł nia si ę poprzez dar Miłości wobec ludzkości, szczególnie w dramacie Kalwarii. Właśnie dlatego nasze motto Amor meus Crucifixus est najlepiej wyraża intensywność i głębokie znaczenie charyzmatu świętej Brygidy, kontynuowanego w dziełach świętej Matki Elżbiety Hesselblad. Szczególnym znakiem poświ...

Brigida urodzi ł a si ę w Finsta w 1303 roku. Jej ojciec Birger Persson by ł cz ł onkiem rady kr ó lewskiej. Jej matka, Ingeborg, by ł a spokrewniona z dynasti ą rz ą dz ą c ą . Po ś mierci matki, w wieku 12 lat, Brygida zosta ł a powierzona edukacji swojej ciotki Karin Bengtsdotter, kt ó ra pewnej nocy znalaz ł a swoj ą siostrzenic ę kl ę cz ą c ą u st ó p łóż ka. Wi ę c, przestraszona kobieta pyta, "Co ty tam robisz?" Brygida odpowiada: "Dzi ę kuj ę temu, kto zawsze mi pomaga." "Kim on jest?" "Cz ł owiek, kt ó rego widzia ł em na krzy ż u." W 1316 r. jej ojciec wyda ł j ą  za m ą ż  za starszego od niej o pi ęć lat Ulfa Gudmarsona z Ulfasy, syna s ędziego  z V ä sterg ö tland. Brygida, kt ó ra stukrotnie wola ł aby ś mier ć , ale nie chce nawet klasztoru, k ł ania si ę decyzji swojego ojca.  Pierwsz ą cz ęś ci ą jej ż ycia by ł a ś wieck ą kobiet ą szcz ęś liwie zam ęż n ą . Brygida wkr ó tce sta ł a si ę znana ze swojej dzia ł...

Zakon Najświętszego Zbawiciela został założony w XIV wieku przez wielką Świętą Brygidę Szwedzką  (1303-1373). Po wielu stuleciach, na początku XX w., został on odnowiony przez inną Szwedkę, Marię Elżbietę Hesselblad.